Cat Paw Print

niedziela, 26 stycznia 2014

Od Dhiren'a - C.D. Stream


Wbiegłem do jaskini, a ona leżała tam zakrwawiona. Moje serce stanęło na chwilę ze strachu jednak po chwili otrząsnąłem się i zachowałem zimną krew. Podbiegłem do Stream, podniosłem jej głowę, wyjąłem kamyk i półprzytomną położyłem na stole operacyjnym. Chwyciłem za igłę i nić, włożyłem na łapy rękawiczki gumowe, dobrze oświetliłem miejsce gdzie się znajdowaliśmy i odsunąłem kamienną szufladkę. Wyjąłem strzykawkę z fioletową cieczą w środku, założyłem igłę i posmarowałem bark wadery spirytusem.
-Dhiren...- szepnęła.
- Cii...- uspokoiłem ją.- Nic nie mów. Pomyśl o czymś miłym. Będzie trochę bolało.
Następnie wbiłem ogromną igłę w jej bark. Stream zaskomlała lecz wkrótce jej oczy się zamknęły. Narkoza szybko zadziałała. Wilczyca rozharatała sobie krtań. Szanse na jej przeżycie były nikłe. Zbyt nikłe. Ostrożnie zszyłem rozcięte elementy, potem skórę. Nie wiedziałem czy się obudzi. Teraz pozostawało mi tylko czekać...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Stream byłą nieprzytomna przez dobre kilka tygodni. Przez ten czas nie ruszałem się z jaskini, nawet nie polowałem. Schudłem, a moja sierść przerzedziała. Postanowiłem przygotować się na najgorsze, wadera zbyt długo nie dawała znaku życia. Kiedy stałem nad nią, a moje oczy zaczęły ronić łzy nad ciałem wilka, ona się poruszyła. Lekko podniosłem jej głowę i dałem wody. Stream niepewnie otworzyła oczy.
-Co..... się.... stało?- powiedziała cichym, zachrypniętym głosikiem.
- Przeszłaś operację krtani.- powiedziałem kładąc ją na miękkim dywanie.
 
<Stream?>

Od Annayii - W końcu!


"Warunkiem osiągnięcia szczęścia jest doznanie cierpienia..." Tak zawsze powtarzał mi ojciec.

Siedziałam w ciasnej klatce wraz z moim bratem Alexandrem. Słyszałam tylko krzyki ludzkich dzieci, odgłosy zwierząt najróżniejszych gatunków i jęki umierających stworzeń... Wtuliłam się w miękkie futro Alex'a, aby się ogrzać. Wtem do naszej klatki podszedł mężczyzna o nieprzyjemnym wyrazieq twarzy.
- Po ile?- zapytał wskazując na naszą dwójkę
- Stówa za sukę, osiemdziesiąt za psa.- odpowiedział nasz sprzedawca, który myślał że jesteśmy psami.
- Wezmę tylko jego.- odpowiedział po chwili myślenia.
Widziałam jak oczy mojego brata rozszerzają się. Pisnęłam i przyległam mocno do ciała basiora. Mężczyźni rozdzielili nas siłą, a następnie wręczyli sobie pieniądze.
- Nie daj się Ann... Masz tu medalion. Noś go na szyi, a mnie zobaczysz. Koch...- nie skończył bo jego nowy właściciel wsadził go do auta i odjechał.
Załamałam się... Straciłam mojego jedynego brata, przyjaciela... Płakałam całą noc i cały dzień. Nikt a nikt mnie nie chciał kupić. Z każdym dniem coraz bardziej pogrążałam się w smutku. Nie dbałam nawet o to czy ktoś mnie kupi... Po stracie Alex'a straciłam chęć do życia... I tak było przez rok. W końcu kupiła mnie jakaś starsza kobieta. Była bardzo miła i troskliwa. Dawała mi jeść i pić, czyściła mi sierść, zapewniała mi ciepłe schronienie... Niestety, staruszka zmarła kilka miesięcy później. Znów zostałam wystawiona na sprzedaż... Wędrowałam z rąk do rąk. Raz ludzie byli dobrzy i delikatni, raz źli i okrutni. Coraz bardziej wątpiłam, czy jeszcze kiedykolwiek ujrzę las, trawę i góry... Jednak pewnego dnia stało się coś, co było moim największym marzeniem od czasu gdy trafiłam w niewolę... Po dwóch latach w ciasnych klatkach i w okropnych warunkach, zostałam wypuszczona na wolność...

~ Rok później...~

Wolność była dla mnie czymś zupełnie nowym. Nie wiedziałam co mam robić. Musiałam od nowa uczyć się polować, tropić i przede wszystkim... Czarować. Długo to trwało, lecz w końcu opanowałam moje żywioły do perfekcji. Pozostało mi tylko znalezienie watahy w której spędzę resztę swojego życia. Zmieniłam się w sowę i poleciałam na północ. Moja wędrówka trwała cały dzień. W końcu wieczorem, wylądowałam na gałęzi rozłożystego dębu. Tam wróciłam do swojej dawnej postaci i poszłam na polowanie. Już kilka minut później skradałam się w stronę dużej sarny. Napięłam wszystkie mięśnie i skoczyłam. Nie wpadłam jednak na rogacza... To coś było białe, puchate i miało ostre zęby (poczułam, bo ktoś ugryzł mnie w łapę)... Upadłam ciężko na ziemię. Kiedy się otrząsnęłam ujrzałam wilka który przygniatał mnie do ziemi. Łapa zaczęła strasznie boleć...
- Ktoś ty?- warknął basior.
- Annayia...- odpowiedziałam lekko wystraszona.
Basior nawet nie drgnął. Moje moce zaczęły działać i już po chwili, po ranie nie było śladu.
- Czego tu szukasz...?- zapytał trochę spokojniej.
- Watahy... -powiedziałam ze łzą w oku.
Wilk zszedł ze mnie i pomógł mi wstać. Potem zaproponował że zaprowadzi mnie do Alfy. Okazało się że Alfa to wadera Lara, z poczuciem humoru. Nie czułam się z nią dobrze, więc gdy tylko skończyłyśmy rozmawiać wyszłam z jej jaskini i podeszłam do basiora który mnie tu przyprowadził. O dziwo wciąż tu był...
- Dzię-kuję...- wyjąkałam ze spuszczonymi oczami.

<Nightmare?>

Nowa członkini Avalon Zachodniej - Annyia!

Annayia
Główna medyczka

Nowa członkini Avalon Wschodniej - Cassandra!

Cassandra
Szpieg

sobota, 25 stycznia 2014

Od Stream - Przyjaźń

Siedziałam w bezruchu patrząc na krople deszczu spadające na kamienie. Nagle przybiegła do mnie samica.
- Witaj, czego tu, u mnie poszukujesz?- spytałam.
- Jestem Lara, Alfa watahy w której jesteś, przybywam do ciebie z pewnym listem, jest on wykopany z ziemi.- powiedziała.
Szybko i ostrożnie samica mi przekazała list.
Odczytałam:
,, Kiedyś byłaś inna,
teraz jesteś taka jaka jesteś,
nie widzę ciebie,
kiedyś byłaż młodsza,
dziś już podrosłaś,
kiedyś widziałem małego dzieciaka,
dziś zaś widzę samicę Beta.''
- Nie wiesz co może oznaczać?- spytała Lara.
- To jakiś 18- wieczny list Evena do swej siostry Lilly... Był jej starszym bratem, rozstali się a potem on ją znalazł, jednak Lilly go nie rozpoznała. Even na łożu śmierci napisał ten list i kazał go zakopać.
- Hmmm... Ciekawe, dzięki.
- Czekaj... Czy mam szanse by zostać Betą, Alfo?- zaśmiałam się.

(Lara?)



Od Stream - C.D. Dhiren'a

Pomyślałam. Nie wiem czemu, było mi źle, jest mi źle...
- Ren, ja... ja ci nie mówiłam...- powiedziałam odpychając od siebie samca.
- Czego?- pytał.
- Ja... ja kiedyś już miałam partnera... Uciekłam od niego...
- Czemu?
- On zaczął mnie bić, a gdy dowiedziałam się o jego romansie, powiedział że mnie zniszczy... Ja, ja nie chcę popełnić znów błędu... Poznajmy się lepiej...
- Stream, czemu mi wcześniej nie powiedziałaś!?- zaczął się wściekać.
- Nie chciałam abyś się tak zachował jak teraz, myślałam że aż tak bardzo się do siebie nie zbliżymy...- zaczęłam ronić łzy.
Ren wyszedł wszystko przemyśleć. Runęłam na kolana pytając się:
- Czemu to zrobiłam... Nie... nie... Ja, ja chcę uciec... NIE!!!- zaczęłam krzyczeć.
Nagle rzuciłam się po najbliższy kamień, wbijając go sobie bezlitośnie w krtań. Zaczęłam się dusić. Moje wycie przywołało Dhirena.

(Dhiren?)

czwartek, 23 stycznia 2014

Od Katniss - C.D. Alarici

-O mój boże - wyszeptałam widząc ogromnego smoka stojącego 3 metry od nas ,który patrzył prosto w moje wielkie zafascynowane oczy .
Poczułam że nagle tracę świadomość co się dzieje wokół mnie ,teraz tylko ja i on .


To dziwne poprzez nasz kontakt wzrokowy gadzina nie odważyła się nawet drgnąć ,słyszałam bicie swojego serca (a raczej zamykanie zastawek ) i o dziwo również bicie jego serca ,czułam jego niespokojny oddech , w umyśle kołatały mi się jego myśli tak jakbyśmy byli w jakiś sposób związani. Na początku wydawał mi się on straszny ,ale teraz ?Teraz widziałam w nim majestatyczne i nieco wystraszone stworzenie . Zrobiłam krok w przód ,gad stał nieruchomo ,więc zrobiłam kolejny aż udało mi się dojść do niego na wyciągnięcie łapy ,a on położył mi swój łeb na ramieniu (właściwie to może 1/10 łba ),a ja najzwyczajniej świecie byłam zszokowana .
Owszem miałam kiedyś smoka ale wyglądał całkiem inaczej ,był całkowicie inny...Nic nie rozumiałam .
Nagle Al i Creatur zaczęli go atakować wrzeszcząc :
-Zostaw ją ty wstrętny potworze !
A ja czułam wszystko co on tym samym również ból .Wrzasnęłam .Alarica spojrzała na mnie jak na idiotkę .Posłałam jej spojrzenie 'Przestań' i przestali ale ON uciekł.Przez chwilę wyzbywałam się podłych myśli i wróciłam do rzeczywistości .
Teraz czas na ekscytację naszym smokiem który niespokojnie się kołatał .


- A co jeśli on zerwie linę albo wyrwie drzewo ?-Zapytała Alarica.
-Musimy coś wymyślić -odparłam
-Ty tu jesteś od wymyślania .
-W sumie mogę go zamknąć w wodnej klatce ,nie wydostanie się , nie ma szans .-wyszczerzyłam zęby i zrobiłam to co postanowiłam .
Usłyszeliśmy grzmoty .
-Oho burza nadchodzi .-stwierdziła moja przyjaciółka
-TO NIE BURZA-powiedziałam
Znikąd wyłonił się on :


Następnie usłyszeliśmy rozdzierający skrzek schwytanego przez nas smoka i ...

I co dalej Al , Creatur ?