- To było okropne! - wykrzyknąłem - to chyba oczywiste! Nie boję się byle czego!
- Spokojnie! Czy ja tak twierdzę?? Chcę tylko pomóc - Ale nie pomachasz - prychnąłem - Tooo... Co tak na prawdę ci zrobiła? Pytam... z ciekawości! - No więc... Zauważyłeś chyba moją niechęć do wader. - Nie da się zauważyć. Jak jakaś nawet się ciebie o coś pyta to ty warczysz na nią jak na nikogo innego! - No więc kiedyś tak nie było. Levander była... Mi bliska. A później... te trzy blizny... Ta przez oko jest z wojny a dwie pozostałe przez nią. Zawsze noszę granatową wstążkę na łapie. - Zauważyłem. - No więc ona ukrywa... Mam tam obrzydliwą rane. Rozerwane mięso. To się nie chce goić. - Potrzebujesz do medyka?? - Nie, mam to od dwóch lat. Medyk w... innej watasze był równocześnie magikiem i usunął na dobre zakażenie, a że rana była wykonana mocą magiczną nie dałą jej się również magią usunąć. - Rozumiem - zamyślił się. - Ale to jest stworzenie nocne tak? - Nie! Ona atakuje o każdej porze dnia i nocy! Może przyjąć każdą postać! Levander to diabeł wcielony! Nikt i nic jej nie zmieni uwierz mi! Wilk się zamyślił. Przyjął całą sprawę bez najmniejszego przebłysku rozbawienia. To było miłe. - A kiedy ostatnio zaatakowała? - No... Była wtedy noc.. A ja spałem. To był już trzeci atak, więc nie spałem spokojnie. No i ona bez magii rozpruła mi cały brzuch. Medyk uleczył i jestem cały zdrów. - Mmmm - chyba faktycznie uznał, że moje obawy mogą się spełnić. A może tylko udawał?
<Dhiren??>
|
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz