Wadera odleciała. Zapomnieć? O niej? Nie,
nie.... To nie możliwe. Jak można zapomnieć o tak wspaniałej waderze!
Położyłem się na swoim łożu z błyszczącymi oczami. Nagle do jaskini
wleciała właśnie ona! Margaux! Podniosłem swoją głowę patrząc na nią
błyszczącymi acz zadowolonymi oczami. Uśmiechnąłem się do niej i już
miałem coś powiedzieć, kiedy ona zaczęła mówić.
Zaopiekuję się Tobą, dopóki nie wyzdrowiejesz. Muszę Ci pomóc. Potem odejdę.
Natychmiast mina mi zrzedła.
- Margaux...- szepnąłem i trąciłem ją nosem.- Błagam nie odchodź.... Już nigdy. Kocham cię.
Przytuliłem waderę, lecz ta natychmiast się odsunęła.
- Luck, nie mogę być z tobą.- rzekła smutna.- Też cię kocham, ale...Mogę zrobić ci krzywdę.... Mogę stracić kontrolę.
- Margaux, większą krzywdę zrobisz mi kiedy odejdziesz.- powiedziałem zbliżając się do niej.- Nie potrafię żyć bez ciebie. Nie potrafię zapomnieć.
Ująłem ją za rękę i delikatnie pocałowałem.
- Nie potrafię...- szepnąłem jej do ucha.
Zaopiekuję się Tobą, dopóki nie wyzdrowiejesz. Muszę Ci pomóc. Potem odejdę.
Natychmiast mina mi zrzedła.
- Margaux...- szepnąłem i trąciłem ją nosem.- Błagam nie odchodź.... Już nigdy. Kocham cię.
Przytuliłem waderę, lecz ta natychmiast się odsunęła.
- Luck, nie mogę być z tobą.- rzekła smutna.- Też cię kocham, ale...Mogę zrobić ci krzywdę.... Mogę stracić kontrolę.
- Margaux, większą krzywdę zrobisz mi kiedy odejdziesz.- powiedziałem zbliżając się do niej.- Nie potrafię żyć bez ciebie. Nie potrafię zapomnieć.
Ująłem ją za rękę i delikatnie pocałowałem.
- Nie potrafię...- szepnąłem jej do ucha.
<Margaux?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz